واژینیسم چیست و چرا اغلب به درستی درمان نمی‌شود؟

واژینیسم نمونه‌ای از بی‌توجهی پزشکان به بعضی بیماری هاست

واژینیسم چیست و چرا اغلب به درستی درمان نمی‌شود؟

مقاربت واژنی، معاینات پزشکی زنان یا داخل کردن تامپون ممکن است به واسطه انقباض عضلات واژن که واژینیسم نامیده می‌شود، بسیار دردناک باشند. زمان آن رسیده است که بیشتر در این خصوص آگاه شویم.

شیلا دی لیز (Sheila de Liz) پزشک زنان و نویسنده می گوید: من یکبار بیماری داشتم که هرگز از تامپون استفاده نکرده بود، او کاملاً مطمئن بود که معاینه او امکان پذیر نیست، اما بسیار متعجب شد وقتی که پس از بی حسی موضعی توانستم او را را معاینه کنم. 

گزارش های وی در خصوص واژینیسم نشان میدهد که از یک طرف این پدیده برای مبتلایان چقدر میتواند دردناک باشد و از طرف دیگر نشان می‌دهد که هنوز این بیماری مایه خجالت و غیر قابل درک است.

واژینیسم چیست و چرا اغلب به درستی درمان نمی‌شود؟
واژینیسم چیست و چرا اغلب به درستی درمان نمی‌شود؟

واژینیسم اصلا چیست؟

در واژینیسم، واژن فرد مبتلا به حدی دچار انقباض می‌شود که نمی توان هیچ چیزی را داخل آن فرو کرد یا دخول آنها با درد شدید همراه میشود. به عنوان مثال نه انگشت، نه تامپون، نه وسیله جنسی، نه آلت تناسلی مرد و نه حتی اسپکولوم در حین یک معاینه قابل دخول است.

شیلا دی لیز می‌گوید یک زن مبتلا به واژینیسم به سختی قابل معاینه است، زیرا واژن او بسیار منقبض می‌شود. 

اصطلاح واژینیسم مربوط به قرن نوزدهم است. دکتر جیمز ماریون سیمز (James Marion Sims) متخصص زنان و زایمان از آمریکا در سال 1859 نوشت: «بنابر تجربه خودم می توانم با اطمینان بگویم هیچ بیماری ای وجود ندارد که این همه درد و مشکل را برای زوجین (در هنگام سکس) ایجاد کند، اما خوشحالم که می توانم بگویم که هیچ مشکل جدی را نمی شناسم که مانند این بیماری به راحتی، بدون خطر و با اطمینان قابل درمان باشد.»

ادعای وی به نظر خوب می رسد، اما متأسفانه تقریباً بعد از 200 سال بسیاری از مبتلایان تشخیص و درمان درستی را تجربه نکرده اند، چون هنوز به همین راحتی نیست.

دکتر شیلا دی لیز میگوید : «واژینیسم یک مکانیسم روانشناختی است که کاملاً به طور غیرارادی عمل می کند.» 

اغلب ترس از دست دادن کنترل در پس این مسئله پنهان است. زنان مبتلا به واژینیسم گاهی اوقات دارای عقاید منفی جنسی هستند؛ به عنوان مثال معتقدند که فقط زنان شلخته و بی بندو بار از تامپون استفاده می‌کنند یا «تامپون باز می شود». 

آنها بخاطر اندام تناسلی خود دچار ترس و اضطراب هستند. تشخیص و درمان چنین ترس هایی به همان آسانی که دکتر سیمز در آن زمان معتقد بود، امکان پذیر نیست. زیرا برای بسیاری از مبتلایان، حتی اولین برخورد با یک متخصص زنان دشوار است و هنگامی که احساس می‌کنند که جدی گرفته نمی‌شوند، دشوارتر هم می‌شود.

به بیماران توصیه می شود «خود را شل کنند»

لئونی، یک بیمار مبتلا به واژینیسم آنچه را که به هنگام مراجعه به پزشک زنان به خاطر بیماری اش تجربه کرده بود، تعریف می‌کند.

پزشک زنان به او گفت: «خودت را شل کن». در این حالت که هستی تعجبی ندارد که آلت مرد داخل واژنت نرود.

او گفت: «اما فقط بنا به توصیه پزشک، نمی‌توان عضلات به خصوص اندام جنسی مانند واژن را به راحتی شل کرد.»

سایر مبتلایان نیز در مورد چنین تجربه های متاثرکننده ای با پزشکان می‌گویند. به عنوان مثال در انگلیس ، شبکه واژینیسم وجود دارد؛ شبکه ای که در آن افراد مبتلا می توانند تجربیات شخصی خود را به اشتراک بگذارند.

نیکی یکی از کاربران این شبکه گفت: «در سن 16 سالگی نزد یک متخصص زنان رفته که به او توصیه کرده یک بطری شراب بخورد تا بتواند «خود را شل کند».

 واقعا به نظر می رسد جمله «خودت را شل کن» یک توصیه شایع و معمول باشد، اما چگونه می‌شود این مشکل جدی را اینگونه برطرف کرد؟

«واژینیسم نمونه جالبی از بی توجهی پزشکان به بعضی بیماری هاست».

تحقیقات و موضوعات اندکی در خصوص آموزش پزشکی زنان وجود دارد. دانشمندان کانادایی پس از بررسی نوشته های تحقیقاتی در مورد واژینیسم، دریافتند که این اعتقاد دیرینه مبنی بر ساده بودن این مسئله و قابل حل بودن حتمی آن ، مانع تحقیقات بیشتر شده است.

جی گیل بک (J. Gayle Beck) روانشناس بالینی در مقاله ای در خصوص واژینیسم مینویسد: این بیماری «نمونه جالبی از بی توجهی دانشمندان است».

از آنجایی که هیچ آمار و ارقام موثقی در مورد تعداد زنان مبتلا به این بیماری وجود ندارد،  قضاوت وی درست است. در مطالعه محققان کانادایی، مبتلایان به این بیماری معادل پنج تا هفده درصد از زنان جامعه ذکر شده است و اتفاقا این رقم کمی نیست؛ به همین دلیل واژینیسم مسئله‌ای غیر قابل اغماض است، خصوصاً بدلیل آنکه می تواند منجر به بیماری های دیگر نیز در افراد مبتلا شود.

 از قول بیماری که به مدت دوازده سال درمان های مختلف را بدون موفقیت پشت سر گذاشته بود، در مطالعه‌ای آمده است: این یکی از تیره ترین و خجالت‌آورترین دوران زندگی من بود. علاوه بر مشکلات در رابطه جنسی و افسردگی ، عدم توانایی در معاینه توسط پزشک زنان نیز پدید می‌آید.

همچنین دکتر دی لیز متخصص زنان به پیچیدگی این مسئله اشاره و تأکید کرد که این مشکل با ابزار و امکانات پزشکی زنان چندان قابل حل نخواهد بود.

وی گفت: می‌توان این مسئله را تقریباً  نوعی فوبیا تلقی کرد ؛ این واکنش ناشی از ترس است. زنان مبتلا به واژینیسم به روان درمانی جنسی نیاز دارند و بعنوان یک متخصص زنان غالبا هیچ کاری در این زمینه نمی‌توان انجام داد.

محققان کانادایی نیز در مطالعه خود تأکید کردند که بهترین کار این است که یک تیم چند رشته ای درمان افراد مبتلا را برعهده بگیرند ؛ یعنی یک متخصص زنان، یک روان درمانگر، روانشناس یا یک درمانگر جنسی باید باهم در ارزیابی و درمان واژینیسم نقش داشته باشند تا ابعاد مختلف آن در نظر گرفته شود. اما شاید به افراد مبتلا خیلی کمک می‌شد اگر اولین پایه یعنی آموزش در خصوص پزشکی زنان بهتر گذاشته و تدریس می‌شد. اما در تحصیلات دانشگاهی در رشته پزشکی زنان، مطالب آموزشی برای درمان واژینیسم وجود ندارد و دقیقاً اکنون پایه گذاری آن مهم است.

دکتر شیلا دی لیز همچنین میگوید: «در تعالیم تخصصی پزشکی زنان ، هیچ چیزی در مورد این مسئله آموزش داده نمی‌شود و این به نظر من مایه تأسف است؛ زیرا می توان در حین آموزش ، تخصص های فرعی را هم کسب کرد.»

به عنوان مثال پزشکی باروری زنان یا مامایی در دانشگاه تدریس شده و متخصص دارد اما در خصوص تمایلات جنسی تخصص فرعی وجود ندارد. این وضعیت واقعاً باید فورا تغییر کند!

انقباض عضلات واژن  مقاربت واژنی   انقباض عضلات واژن  مقاربت واژنی   انقباض عضلات واژن  مقاربت واژنی   انقباض عضلات واژن  مقاربت واژنی  داخل کردن تامپون  داخل کردن تامپون  داخل کردن تامپون  داخل کردن تامپون  داخل کردن تامپون  آلت تناسلی مرد  آلت تناسلی مرد  آلت تناسلی مرد  آلت تناسلی مرد  آلت تناسلی مرد

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا
⚠️ هشدار ⚠️ با توجه به مطالب این وبسایت که بر اساس علم و مسائل جنسی در روابط مشترک منتشر می‌شود، طبق قانون ورود افراد زیر 18 سال به این سایت اکیدا ممنوع است و از ورود به آن جدا خودداری کنید.